-O peor de pensar é que podes chegar a conclusións que é máis cómodo negar, pero neste caso parece convinte asumir a natureza da sustitución.
-Xa sabes que penso diso... Todo o mundo debería ter dereito a namorarse de quen quixer. Sempre vai haber alguén malferido pola tanxente... Pero é inevitable.
- Si, tes razón. Quererte dende a tanxente deixoume mutilada.
Debe comezar a rehabilitación.
Eu digo que si non sentiramos latexar o corazón estariamos mortos. Ainda que ás veces os latexos sexan duros, paga a pena. E para o dolor do corazón existe a emulsión de lágrima. Asi que mantente, carallo.
ResponderExcluirSaudos.
Este comentário foi removido pelo autor.
ResponderExcluirAnda carallo! E logo seica non me podo namorar do meu panadeiro; que me da os bos días cediño mentras él xa sacou o pan do forno i eu ainda vou coa leña para quentar o meu?
ResponderExcluir90% e subindo...
(A artrose fíxome escribir mal o anterior comentario. E calquera vai ó Sergas a por unha consulta, tal como está o curral...)
:P
ResponderExcluirvisto así, poñamos un panadeiro nas nosas vidas