E preguntábame ó abrir os ollos se poderías arrincarme de min e queimar as sobras e exercer a miña defensa e poñerte en pé. E resignábame ó saber o perto que andaba o teito a imposibilidade de quererme sen argumentario a medio centímetro da racionalidade e instalados na preguiza sóquererme da comisión ó plenario.