Como nunha estampida saimos correndo arrasando con todo pisando cabezas derrubando barreiras as nosas barreiras collendo aire perdendo forza renunciando traspasando mentindo esquivando nun xigantesco traspés que nun-ca- re-ma-ta.

-Faime unha pregunta.
-Quéresme?
E respostoulle non sei que duns cereixos e unha primavera.