Mostrando postagens com marcador Delirios infinitos. Mostrar todas as postagens
Mostrando postagens com marcador Delirios infinitos. Mostrar todas as postagens

quarta-feira, 28 de outubro de 2009

delirium



Dixeche adeus vários dias seguidos
sen dizé-lo
mentres se me ia partindo o corazón
e a militáncia
-o cora
zón
e a militán
ci
a-
e todo era un frio
entre a esperanza e a derrota

Igor Lugrís




quarta-feira, 23 de setembro de 2009

Os mandamientos




I

"Eu quería que me leras o pensamento
que souberas o que sinto sen que tivera que dicilo
que entenderas o que ninguén entende
o que eu non descifro
que confiaras nas miñas mentiras
-que agochan algunhas verdades importantes-
que desculparas a miña existencia
e xustificaras os meus microsuicidios
ti non soubeche
ou eu non te deixei
pero da igual
a culpa sigue sendo miña"



II

Se non sabes que buscas
non te enteras do que atopas



III

Para construir un nós
primeiro teño que crear un min
e pasar certo tempo sen tentar sabotealo




IV

Elas non o saben
pero cando pelexan
eu practícome unha sesión de budú



V


O amor non é un capítulo de Anatomía de Grey
é unha partida ao Tekken III





...

terça-feira, 8 de setembro de 2009

De morte natural




Son especialmente incapaz de ter a roupa doblada no armario. Sempre boto auga de máis ou de menos cando fago café. Cústame escoller. Non sei darlle a volta á tortilla.
Son especialista en perder a carteira e o móvil.
Manteño unha relación conflictiva cos espellos. Nunca aprendín a enrollar os espagueti.
Fágome dependente da xente que quero (preciso que lle dean a volta ás miñas tortillas).
Non podo asumir que alguén me sustitúa.
Teño unha acusada tendencia a intuir conspiracións interplanetarias contra a miña persoa.



Levo tremendamente mal o feito de ser unha máis, de non ser irremplazable.



-....-